زندگي صحنه ي يكتاي هنرمندي ماست

زمين منفور

نگار مجيدي — Sun, 10 Aug 2008 00:28:00 GMT

و چهار گوشه ي خانه ام اين زمين کروي!!! :

يکي گوشه ي اول نعشه افتاده... از اعتياد و...
يکي گوشه ي دوم مست افتاده... از مشروب و...
يکي گوشه ي سوم بي نفس افتاده... کشته شده...
يکي گوشه ي چهارم با چشماي باز بي حرکت افتاده... تو فکر ِ خودکشيه...
و يه فاحشه با دلي لرزون وسطشون براي حضرتِ مرگ سکسي مي رقصه...
و من از دور به اونا خيره شدم...
حالم داره بهم ميخوره...
اين زمين نفرين شده...
از آسمون يه طناب بنداز خالق...
ميخوايم بيايم اون بالارو هم به گند بکشيم!

سلااااااام

خوبيد که؟ايشاالله که خوب که هيچي توپ توپين

منم انگاري خوبم نه جدي جدي انگار خيلي خوبم(باور کن تلقين نيستا جدي دارم حرف ميزنم)

راستشو بخواي سعي کردم و تونستم

هووووووووووووووورااااااااااااااا

سخت ترين کار تو دنيا اينه که الکي بيخيال باشي و تو بدترين شرايط بخندي و وقتي ناخواسته بغض کردي

زود يه جاي خلوت پيدا کني و اونجا سرت رو بالا بگيري و چشمات رو با

دستات تند تند باد بزني که اشکات سرازير نشن و بعد با صداي بلند به خودت بخندي و ...!!!

مسخرس نه؟
کاره من اينه اين روزا که بيکارم شدم شدتشو بيشتر کرده

اي بابا مي خوام غمگين آپ نکنما خوذش يهو ميره تو فاز غم و و . .و .

خاله مرجانم هم رفت مکه ديشب که رفتم فرودگاه خيلي دلم خواست که بازم برم

اون موقع که رفتم انگار رفته بودم قم

هيچ حس خاصي نداشتم يکي نيست به اين مامان باباي ما بگه آخه دختر پنچم ابتدايي از مکه چي ميفهمه

اصلا به چه دردش ميخوره

خلاصه دلم خواست دعوتم کنه دعا کن

خدا گِل رو ورداشت... گِردِش کرد... بعد وردنه آورد کشيد روش... بعد يه تيغ آورد و اون گِل رو از وسط هر مدلي که دلش خواست بُرش داد و نصف کرد... بعد با هر دو نصفِ گِل ِ به دست اومده يه مرد ساخت و يه زن...
روي هر مرد و زن يه رنگ و يه زبان و خيلي چيزاي ديگه مثل ِ هم گذاشت...
آفريد و آفريد...
آخر سر... امتحاني دو جفتي که اول آفريده بود و با هم کامل بودن رو فرستاد زمين... منظورم آدم و حوا هستش...
از بالا تماشا ميکرد...
چه زندگي خوبي... نه مشکلي بود نه دردسري...
خدا گفت: "اه بابا حوصلم سر رفت... اينجوري هيچ هيجاني نداره..."
تصميم گرفت اين بار همه آدم و حواهاي ساخته شده رو قاطي کنه و يه مشت ورداره و پخش کنه رو زمين... تصميم گرفت اونارو ناقص بفرسته پايين تا تلاش کنن و همديگه رو پيدا کنن و بعد با هم دنبال يه راه واسه برگشتن به سوي خدا پيدا کنن...
نيمه‌ها (انسانها) تا به امروز در هم مي‌لولن... دنبال نيمه‌ي ديگرشون ميگردن تا کامل بشن...
با هم آشنا ميشن, وقتي نگاه کردن و ديدن بُرشي که خدا بهشون زده کُپ هم نميشه و دايره تشکيل نميدن که بتونن تو جاده‌ي شناختِ خدا و زندگي راحت قِل بخورن از هم جدا ميشن... و اين مورد تا پيدا کردن نيمه‌ي دوم ادامه پيدا ميکنه...
خلاصه اونقد هيجان داره که خدا ديگه حوصلش سر نميره...

از جدايي ها نترسيد... هر جدايي شما رو يه قدم به نيمه‌ي گمشده نزديکتر ميکنه...

راستي کلي کادو گرفتم کلي ملت بهم حال دادن

يکي از بچه هاي مهربونم واسم کادو فرستاد تو نت

ايييييييييييييينه

(به دليل يه سري موضوها عكس برداشته شدهركي ميخواد اينجارو كيليك كنه)

http://i33.tinypic.com/2up4lyx.jpg

من تو هستم, بـا توأم يکي, ولـي تو من نيستي
تو را بـه جـانِ هر چه عشـق بگو آخر تو کيستي
ديـر مي‌آيـي, زود مـي‌روي, دلـتنـگ‌تـرم مي‌کني
هميشه هستي, دارمــت در دل, اگرچه نيستي
گفتم: "معجزه‌اي؟! خداي مني؟!" و تو با عـشق
مـيـانِ قـه‌قـهِ خـنـده هــايــت هـق‌هـق گريستي
غــريـبـي و قـــريـبـي بـه نـفـــس, بـگـو اي آشـنا
آدمي ؟ فرشته اي ؟ تو کدامي؟ بگو... چيستي؟

دوستووووووون دارم

همتووونو

تولدمممم مبارررررررررررررررررک

نگار مجيدي — Thu, 31 Jul 2008 12:05:00 GMT

بيشتر اوقات ذهن ِ بشر

اتاق زايمان ِ شيطان است

سر سختانه معتقدم

زندگي سوسكي بيش نيست...

و چه تاسف بار است اين واقعيت كه من

از سوسك متنفر و گريزانم

او نير از من !!

ميخوام پنچ تا آرزو بکنم آخرش ميگم چي

سلااااااااااااااام ميگن امرووز تولدمه امرووووز 18 سالو گذروندم بالاخره منم 19 ساله شدم آره بزرگ شدم ديگه دارم نزديک ميشم به ...

کاشکي ميشد بزرگ نشد من که هيچوقت نخواستم بزرگ بشمو باشم

آخه ميدوني وقتي کوچولويي هيچکي ازت توقع نداره هر کاري ام که بکني ميگن کوچولوووه ديگه

ولش کن

ما،
همگي،
            از،
               نفرين شدگانيم...
                                    بيهوده،
                                            تلاش،
                                                   مکن...
                                                         بيهوده،
                                                                 اميد،
                                                                        مبخش...
                                                              محکوم،
                                                   به زندگي،
                                       در روياها...
                                مجبور،
                     به زيستن،
      در خياليم...
ما،
    همگي،
              از،
                نفرين شدگانيم...
                                     زاده ي،
                                             تخيل...
                                                     اميدوار،
                                                             به هيچ...
                                                                       پوچيم،
                                                                              لا اباليم!...
                                                                       ما،
                                                             همگي،
                                                           از،
                                     نفرين شدگانيم...
                  چشم باز کن،
           ببين،
   من،
          تو،
               ما،
                    چه ميکنيم،
                                 کجا ميرويم،
                                                در چه حاليم...
                                                                  باور کن،
                                                                             ما،
                                                                                تيره بختان،
                                                                                               همان،
                                                                                                       نفرين شدگانيم...

هميشه روز تولدم يه جوري بودم بهتر از روزاي ديگه آخه سعي ميکردم اون روز دوباره راستکيه راستکي

متولد بشم اما امسال نه " امسال حسم خيلي بده آخه به چه اميدي به اميد.....

به هواي چه کسي؟؟

ما» وجود ندارد, مگر در زبانِ گاوها...
و تو چه خوب ثابت کردي که «من و تو گاو نيستيم»...

***************

باز از اون حسهاي فوق مزخرف دارم
البته سر جاش بود فقط يه کم رل (شايدم رول) بازي کردم گفتم شايد به خودمم تلقين شه که همه چي خوب و عاليه
هه هه هه... آخه يه آدم (در صورت آدم بودنه من!) چقد ميتونه خر باشه؟؟؟
هر کار ميکنم نفرتم از خودم کم نميشه... بدتر و بيشتر ميشه ولي کمتر نه...
هيچيه آينده برام اهميت نداره... هدف تا دلت بخواد دارم ولي رسيدن يا نرسيدن به اين اهداف اصلا مهم نيست... چون هيچ فرقي واسم نداره ...
ميفهمي چي ميگم؟؟؟
نميفهمي ديگه!
تا کي خودم و ديگرون رو گول بزنم و الکي بخندم؟؟؟؟؟؟
خداااااااااااااااااا به کي ميتونم حرفامو بزنم
از همه چي و همه کس خسته شدممممم
از خود فريبي خسته شدم
از کارهاي ديگرون خسته شدم
از حرف زدن خسته شدم
از سکوت خسته شدم
از خودم خسته شدم
از فکرام خسته شدم
از آرزوهام خسته شدم
از روياهام خسته شدم
از خيالام خسته شدم
از گريه کردن خسته شدم
از خنديدن خسته شدم
از زندگي خسته تر شدم
ديگه هيچي نميخوام
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
خسته شدم
کسي هست بفهمه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خيلي بده آدم روز تولدش يه همچين آرزويي بکنه

کااااااااااااااش ميشد مرد

دلم بدجوري گرفته دوست دارم با صداي بلند بزنم زير گريه و داد بزنم دوست دارم که هق هق کنم اخه خدا قربونت برم اخه اين عدل اين انصافه که ميگي اگه خودکشي کنيد من مجازاتتون ميکنم اگه ميخواي عدل و رعايت کني ميزاشتي اومدنمون و مردنمون با خودمون باشه خستم به خداونديت قسم خستم ديشب ميخواستم قرص بخورم و خودمو راحت کنم ولي بازم يه نيرويي نگهم داشت من عاشق مرگم ولي چرا خدا اونايي رو که دوست دارن برن نميبره چرا هر کي خيلي به اين دنيا وابستس هميشه زودتر ميرفته خدا من خيلي خستم ميخوام بيام پيش تو ميدونم که همين الانشم جام تو جهنمه ولي ديگه برام مهم نيست حداقل تو مجازات جسمي ميکني من از اين دنيايي بچه بازي با اين همه اسباب بازي که برامون ساختي تا خودمونو باهاش سرگرم کنيم خسته شدم خودت نشستي تو بهشتت اونوقت به ما ميگي با اين چندتا اسباب بازي قانع شيم ؟ من تو رو ميخوام پرواز به اون بالاها

از اين دنيا و ادماي خاکيت متنفرم ازشون بدم مياد

********************

آرزوهام

1)برگشتن به عقب تا حدي که بديه آدمارو نتونم ببينمو احساس کنم

2)مجرد بودن تا آخر عمر

3)رفتن پيش خدا هرچي زودتر

4)اگه موندني شديم بعد درسمون مهندس شيمي شدن توي يه کار خونه

5)نجات بده آدماييو که با کوچييک کردن ديگران خودشونو بزگ ميکنن(که دورو ور منم تا دلت بخواد از اينا ريخته)

آخرش

تولدددددددددددددددم مبارککک

بازم آخرش

نظر يادت نره خوشتيپ

دعام كنيد هوارتا

نگار مجيدي — Thu, 17 Jul 2008 21:59:00 GMT

و خوب مي دانم که صداي خسته قلبم را مي شنوي و اگر خوب تر

بنگري مي بيني که نفس هايم به شماره افتاده.........

گاه منطق......گاه احساس و گاه............. مانده ام ! سخت مانده ام

..سلاااااااااام باز اومدم باز با کلي ..

بيخيالي طي ميکنيم

اين دنيا که دو روزه منم که بخوام يه روزو 23 ساعتشو از

غمام بگم که توام مثل من چيزي ازت نميمونه

اصلا حس نوشتون ندارم ولي مي خوام بنويسم

پس اگه بد شد به بزرگي خودتو کوچولوويي من ببخش

اين روزا خيلي بيکار شدم ترم تابستونيم بر نداشتم واسه همين

ديگه تنها شدم من موندمو دلم(علي موند و حوضش)

اينم (منظورم دلمه)تازگيا خيلي بچه بدي شده اينجوري نبودا نميدونم

چرا انقد بهانه گير شده نميدونم چرا گير ميده نميدونم چرا به خودش ميگيره

آخه من که ميدونم....

پس چرا؟

ديشب جراتم گرفته بود و فرياد زدم ، با تمام وجودم فرياد زدم ، اما

اينبار شما خواب بوديدو من هيچ صدايي نمي شنيدم مگر پژواک

فرياد هايم را که مي گفت........آه.........آه.........آه......

نميدونم چرا زندگيم اينجوري شده آره ميدونم وبلاگ جاي نوشتنه

اينجور چيزا نيست ولي مي خوام بنويسم اونم متفاوت

نميدونم من خيلي بچه ام يا....

از لج بازي هيچوقت خوشم نمييومده همينطور از لوس بازي

الهي شکر

دوتاش سرم اومده

خيلي دوس دارم راحت بشم تموم بشم برم پي زندگيم پيش ....

به نظر تو کي قيامت ميشه؟

تو دوست داري زنده باشي؟

بازار قلبم آشفته است......مغزم فرمان نمي دهد.....کاش ميشد رفت.........

آمديم و سوختيم و از ما نفرتي بر جاي ماند...........

ديگر بس است.........

خاكمان كنيد....

مي خواستم بهانه نياورم اما تو بها نه ام بودي . مي نويسم ، براي

خودم مي نويسم ، براي

غم هايم ، براي دردهايم ، براي تنهايي ، براي سينه هايي که سپر نشد ، براي قلبي که بي روح ماند ،

براي همه خودخواهي ها مي نويسم ، مي نويسم و دوست دارم پر از ابهام بنويسم ...

و دوست دارم پر از ابهام بنويسم.... اينبار خسته تر از گذشته ، تلخ تر ازگذشته ،

مبهم تر از گذشته و بي توقع تر از گذشته نوشتم و براي هيچ کس نوشتم . راستي کسي هم اينجا هست؟

کسي هم مي شنود؟!.......

انگار پايمان گير است ! هيــــــــس !

ديگر بس است بي صدا بمير تا ديگران صداي شادي شان بلند شود.........

غم نوشت :

گاهي وقتا غصه هام قدر يه دنيا ميشه.......

چند روزه دوست دارم يه فرياد بلند بکشم ولي بغضم ميگيره و .............

ديگر بس است........

و اما........

يک سينه پر از قرار مي خواهم و نيست !

آرامش بي شمار مي خواهم و نيست !

اينجا دلم از زرد شدن مي گيرد

پيراهني از بهار مي خواهم و نيست

ميشه بغضي بود و هيچ نگفت........

فقط ميتونم بگم

دعااااام کنيد هواااارتاااا

**** زندگي صحنه ي يكتاي هنرمندي ماست ****

زمين منفور

تولدمممم مبارررررررررررررررررک

دعام كنيد هوارتا

زندگي صحنه ي يكتاي هنرمندي ماست